Welkom

Een paar jaar geleden ontdekte ik fotografie, een nieuwe hobby was ontstaan.
Mijn eerste echte contact met spiegel reflex fotografie was in Rotterdam. Ik was reeds in bezit van een Nikon D5000 en een oude en vooral zwaar statief.
Met een aantal (nieuwe) vrienden spraken ik af bij de ” Markthal” in Rotterdam voor een rondje door de stad met als doel architectuur fotografie.
Natuurlijk wist ik hier niets vanaf en maakte ik vele beginnersfouten zoals het schieten in .jpg en niet in RAW maar dat mocht de pret niet drukken.
Gedurende de dag leerde ik veel van de andere hobby fotograven op het gebied van compositie en licht, maar ook over instellingen op mijn camera.

Markthal Rotterdam

Inmiddels heb ik dat zware statief (heb er nog rugpijn van) niet meer en ben ik inmiddels aan een Nikon D5200 en bezit een aantal lenzen.

Helaas is tijd beperkt en met het gezinsleven en ja, vele andere hobbies en verplichting komt er momenteel niets van terecht.


Voor mensen die zich echt vervelen hieronder mijn pogingen tot bloggen of eigenlijk gewoon een beetje van me af schrijven.

  • Hardlopen opgepakt

    Het heeft lang stilgelegen maar ik voelde dat ik echt weer moest gaan hardlopen, de corona kilo’s vliegen er bij mij ook aan en vooral in de winter periode loop ik liever hard dan dat ik langdurig op de mountainbike zit.

    Dus, kleding van stal gehaald, schoenen aan, muts en handschoenen aan en natuurlijk.. muziek.
    Het plan is om rustig te beginnen, een rondje van twee kilometer waarbij het doel “aftasten” is. Hoe staat het met mijn conditie, hoe snel kan ik, hoe stabiel loop ik en vooral de vraag, krijg ik pijn in mijn rug.

    In 2017 ben ik begonnen met hardlopen met als doel de 10 kilometer. Om precies te zijn de Utrechtse Singelloop. De voorbereidingen gingen best goed en natuurlijk was het afzien. Twee weken voor de marathon liep ik de 10 kilometer en raakte ik geblesseerd. Een drukpunt onder mijn voet bleef en door de fysiotherapeut afgeraden te gaan lopen.

    De singelloop heb ik ondanks de blessure gelopen en ben nog altijd trots op mijn uitputting slag en gevecht tegen de pijn bij elke stap. Ik liep de 10 kilometer in 01:09:04.

    Mijn eerste 2 kilometer viel tegen, met de conditie zit het wel goed, maar de pijn in mijn onderrug.. uiteindelijk een keer of 6 gestopt om normaal te lopen kwam ik uit op 19 minuten en 26 seconden.

    Werk aan de winkel!

  • Douchecabine

    Na een lange zoektocht kochten wij, natuurlijk een compromis van onze wensen een nieuwe douchecabine. Met een beetje geluk zou deze eind van de week komen, we kochten het op een zaterdag dus dat kwam goed uit want dan kon ik het weekend erop direct plaatsen.
    Helaas komen theorie en de praktijk niet altijd overeen, het zou uiteindelijk nog vier weken duren voordat de douchecabine geleverd zou worden.

    Het afgelopen jaar stond er een tijdelijk douchecabine, gemaakt van pvc buizen en twee douchegordijnen. Ik wilde niet onnodig in de nieuwe tegels boren, dus die paar weken extra maakte ook niet meer uit.

    Eindelijk was het zover, zaterdagochtend, terug van de bouwmarkt want ik had nog doorzichtige sanitairkit nodig gaat de muziek aan en til ik de douchedeur en douchewand naar boven. Na het nodige denk- en tekenwerk zitten de profielen al gauw op de muur en kan ik de glazen wand in het profiel schuiven en vast zetten. Hiervoor moet ik eerst met een ijzerboor 3mm voorboren. Dit gaat zoals verwacht en ik draai de eerste schroef in het profiel en dat gaat lastiger dan ik dacht.

    Ik luister naar de radio en dan #&*(€(*#&*(#

    Ronnie Temming

    Daar ging het schroefje, finaal kapotgedraaid. Wat gaat hier mis vraag ik mezelf af.. Al snel ben ik erachter, het boortje van 3mm blijkt het boortje van 2,5mm te zijn en ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Met het 3mm boortje gaat het daarna een stuk beter.

    Het is tijd om de douchedeur erin te hangen en dit alles gaat vrij soepel. Wel heb ik helaas de glazen douchedeur laten steunen op de tegelvloer met minuscule schade aan het glas, dit is gelukkig niet zichtbaar dankzij de profielen.
    Dan is het weer tijd voor het voorboren met het 3mm boortje en dan wederom ##€&@€€#, boortje breekt, maar het gat is er. Het volgende gat boor ik voor met 2,5mm en ik vergroot het gat met de afgebroken 3mm boor en #@#€€#@, nu breek het boortje wederom af en moet ik zelfs het profiel uit elkaar halen omdat het schroefje er niet in kan, het stukje boor zit nog in het gat. Het laatste gat boor ik uiteindelijk met 3.2mm en levert geen probleem op.

    Het laatste stukje hoofdpijn krijg ik van een dwarsstang dat de glazen wand op zijn plek moet houden, natuurlijk moet ik vanalles zelf voorboren en zit de stang er direct goed op. Of toch niet? 2mm meer en het zit precies zoals ik wil maar ik had het niet moeten doen. Het gat dat ik groter maak zorgt ervoor dat de schroef niet meer pakt en dan zit ik vol in mijn irritatie. Tijden het losschroeven schiet ik uit en duw de accutol (boormachine) in de muis van mijn hand. Tijd om de formule 1 kwalificatie te kijken even rust, gelukkig valt de schade aan mijn hand mee.

    De stang hangt, de overige stripjes en afdekplaatjes zijn geplaatst dus het is tijd om te kitten. Dit gaat zoals het altijd gaat met kitten, de volgende keer gaat het vast nog beter maar ik mag niet klagen.

    Het is af, het is niet mijn eerste douchecabine die ik plaats en ik geef het plaatsen een dikke 8, het ging vrij soepel.

  • Een uurtje fietsen

    Fiets uit de schuur, nee geen stadsfiets maar mijn mountainbike natuurlijk, het is weer tijd om een uurtje te fietsen. Maar voordat het fietsen begint moeten er wat zaken worden geregeld.

    Eerst hijsen we onszelf, ja alle vierentachtig kilo in een sportief broekje en t-shirt met lange mouwen (is het dan wel een t-shirt?). Daarna sportsokken aan, van die prachtige witte en mijn fluoriserend geel met zwarte trainings jack met afrits mouwen. Deze moest ik er nog wel even aanzetten want het was met elf graden aan de frisse kant.

    Papa, papa, wat heb jij nou aan? oo, je gaat weer fietsen. Mogen wij mee? Dat is natuurlijk onverwacht en ook totaal niet mogelijk. Vijf en zeven jaar fietsen niet twintig plus kilometers mee. Dus maar even een rondje met de kinderen om het huis. Maar eerst, bidon vullen met water, fietshandschoenen zonder vingertoppen aan en natuurlijk de helm met zonnebril op. Bijna gereed. Sportschoenen aan en de oordoppen omhangen voor wat muziek.

    Daar gaan we, met de kinderen een rondje om het huis. Krijg na twee minuten pijn in den bips. Mijn prachtige korte broek met zeem vergeten, gelukkig is dit het oefenrondje met de kinderen.

    Kinderen zijn weer veilig thuis, muziek gaat aan en niet geheel onbelangrijk natuurlijk de workout starten op het horloge, klaar voor een ritje door het groene hart.

    Uiteindelijk besluit ik een selfie te maken met op de achtergrond de zon en het water. Mijn excuses alvast voor dit schokkende beeld.

    Drieéntwintig kilometer en tweehonderd meter verder ben ik weer thuis en heb ik genoten van de rit door de polders, dorpen, over het spoor en langs de plassen.


Scroll Up